Click here to subscribe

Mijn kind loopt zo vaak in de weg

Ben ik de enige die dit voelt?

Het is eind van de middag, de kids zijn uit school en ik heb een ochtend hard gewerkt. Het is zo'n middag waarop er veel activiteiten zijn maar ik ook het een en ander nog bedacht heb om te doen.
Vanmorgen stond mijn agenda zo vol met werk dat ik de huisklusje naar de middag heb verschoven. (in mijn hoofd).
Maar ik heb er spijt van, mijn planning loopt in mijn hoofd al in de soep, ik heb veel te veel gepland en kan mijzelf niet beloven dat ik het allemaal voor elkaar ga krijgen.

Ik straf mijzelf nu al af.

Wat er nu in de praktijk gebeurt is dat wat ik zo graag niet wil! Ik loop mijn frustratie af te vuren op de kids. Ze lopen totaal in de weg, geen ruimte voor ontspanning en een echt luisterend oor. Ik loop mijzelf te vervloeken...
Niks van wat ik mijzelf had voorgenomen komt uit. Het is een chaos!!!
Ik sluit de dag af met een naar gevoel, ik had dit zo goed kunnen voorkomen door de lat niet zo hoog te leggen voor mijzelf. Te accepteren dat ik het zo druk had met mijn werk dat ik de huisklusjes niet had kunnen doen. Maar dat kan ik nog niet bedenken, ik kan alleen maar voelen dat alles teveel is.

Mijn hoofd een aantal jaar geleden. Ik voelde heel goed dat het allemaal teveel was maar kon er nog geen switch aan geven. Ik rende door, liep over mijn gevoel heen en mijn planning was een chaos.
Zo had ik dus echt het gevoel dat mijn kids mij in de weg liepen in plaats van dat ook IK mijn kinderen in de weg stond.
Ik stond ze in de weg voor zowel het niet kunnen vertellen van hun verhalen als ze het geven van een naar gevoel.
Want kinderen voelen zo ongelooflijk veel aan, zonder dat je het maar uit hoeft te spreken.

Dat het anders kan

Het kan anders, dat weet ik nu. Mijn kinderen hebben mij harder nodig dan mijn huis. Ik vind het heerlijk als ik mijn huis op orde heb, maar ik weet nu dat mijn kinderen in de middag voor gaan. Dus mijn hulp is mij echt GOUD waard!
Niet dat ik de hele middag bij ze aan tafel moet zitten of op de grond moet gaan zitten spelen, zeker niet. Maar ik mag er zijn voor ze. Ze de oprechte aandacht geven zonder dat ik met mijn hoofd ergens anders ben en daarnaast de kleine klusjes doen die bij het reilen en zeilen van het gezin horen.
Het heeft een poos geduurd voordat ik daar was. Een kinderopleiding en persoonlijkeontwikkeltrajecten mochten mij dit inzicht geven. Het duurde even voordat ik voelde dat dit veel meer bij mij paste, dit moederschap. En sjonge wat levert het veel op. Die oprechte aandacht naar mijn kids is onvoorwaardelijk. Er is een geven en nemen ontstaan, ik kan uitspreken wanneer mijn hoofd vol zit en het mij even niet lukt, maar zij kunnen dat ook.

Ik ben dankbaar dat dit inzicht mij zo ontzettend kan helpen
Van mijzelf in de weg lopen en ook het gevoel hebben dat mijn kids mij in de weg liepen, naar liefdevol omgaan met mijzelf, mijn planning en mijn gezin .

Heb jij nu ook zoiets van "Dit is precies waar ik ook zo naar verlang!" De rust voelen om vanuit echte aandacht je kinderen te zien opgroeien?

Ik vind het super mooi om jou ook dat opstapje in de goede richting te geven. Daarom geef ik je een cadeautje, een 1 op 1 Boost voor jou en je gezin. Plan 'm even en we kijken naar wat er bij jou speelt en hoe je bepaalde stapjes kunt gaan zetten in je groei in het moederschap.

Veel liefs,

Anne-Maartje